แพรวางแผนการเงิน

แพรวางแผนการเงิน เปลี่ยนเรื่องเงินที่ว่ายาก ให้เป็นเรื่องง่ายที่ทุกคนเข้าใจ โดยนักวางแผนการเงิน แพร ศิวาพร CFP,CPA

อยากมีแผนการเงินเป็นของตัวเอง ทักบ้านเขียว

ถ้าอยากเกษียณ ลองเปลี่ยนคำถามจาก "เริ่มลงทุนอะไรดี" เป็น "ต้องมีเงินเท่าไรถึงจะเกษียณได้"  #แพรวางแผนการเงิน  #วางแผนเกษ...
28/08/2026

ถ้าอยากเกษียณ ลองเปลี่ยนคำถามจาก "เริ่มลงทุนอะไรดี" เป็น "ต้องมีเงินเท่าไรถึงจะเกษียณได้" #แพรวางแผนการเงิน #วางแผนเกษียณ #การเงิน #วางแผนการเงิน #เกษียณ

เกษียณต้องมีเงินเท่าไร? 💰10 ล้านพอไหม? หรือจริง ๆ ต้อง 20 ล้าน?หลายคนบอกว่า“ไว้ใกล้ ๆ เกษียณแล้วค่อยคิดก็ได้”แต่ปัญหาคือ...
27/08/2026

เกษียณต้องมีเงินเท่าไร? 💰

10 ล้านพอไหม? หรือจริง ๆ ต้อง 20 ล้าน?

หลายคนบอกว่า
“ไว้ใกล้ ๆ เกษียณแล้วค่อยคิดก็ได้”

แต่ปัญหาคือ…
วันที่เราใกล้เกษียณ อาจเป็นวันที่ “เวลา” เหลือน้อยเกินกว่าจะแก้แผนแล้ว

ลองคิดง่าย ๆ 👇

สมมติวันนี้เราอายุ 35 ปี
อยากเกษียณตอน 60 ปี
และคิดว่าหลังเกษียณอยากใช้เงินประมาณ 50,000 บาท/เดือน

ถ้าคิดแบบง่าย ๆ โดยยังไม่สนเงินเฟ้อ

50,000 × 12 เดือน × 30 ปี
= 18 ล้านบาท

แค่ค่าครองชีพก็ 18 ล้านแล้ว

และนี่…

❌ ยังไม่รวมค่ารักษาพยาบาล
❌ ยังไม่รวมเงินเฟ้อ
❌ ยังไม่รวมท่องเที่ยว
❌ ยังไม่รวมเงินที่อยากให้ครอบครัว
❌ และยังไม่ได้เผื่อกรณีที่เราอายุเกิน 90 ปี

เพราะฉะนั้นคำถามที่ถูกต้องอาจไม่ใช่

“ต้องลงทุนอะไรถึงจะเกษียณได้?”

แต่ควรเริ่มจาก

“ชีวิตหลังเกษียณที่เราอยากได้ ต้องใช้เงินเท่าไร?”

แล้วค่อยย้อนกลับมาดูว่า

📌 วันนี้เรามีเงินเพื่อเกษียณแล้วเท่าไร
📌 ยังขาดอีกเท่าไร
📌 เหลือเวลาเก็บอีกกี่ปี
📌 ต้องออมเดือนละเท่าไร
📌 และควรใช้เครื่องมืออะไรช่วยให้ไปถึงเป้าหมาย

ไม่ว่าจะเป็น

กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ
RMF / กองทุน
ประกันบำนาญ
ประกันสังคม
หรือสินทรัพย์อื่น ๆ

ทั้งหมดเป็นเพียง “เครื่องมือ”

สิ่งที่ต้องมี ก่อนเลือกเครื่องมือ คือแผน

---

💡 การวางแผนเกษียณจึงไม่ได้เริ่มจากการซื้ออะไร

แต่เริ่มจากการรู้ว่า

“ปลายทางของเราอยู่ที่ไหน และวันนี้เราห่างจากมันเท่าไร”

โพสต์หน้าแพรจะลองคำนวณให้ดูว่า

👉ถ้าวันนี้อายุ 30 / 35 / 40 / 45 ปี
อยากมีเงินใช้หลังเกษียณเดือนละ 50,000 บาท
ต้องเริ่มเก็บเดือนละเท่าไร?

ตัวเลขต่างกันเยอะกว่าที่คิดค่ะ

เซฟโพสต์นี้ไว้ แล้วติดตามตอนต่อไปนะคะ ❤️

#วางแผนเกษียณ #เกษียณ #วางแผนการเงิน #แพรวางแผนการเงิน

26/08/2026

จ่ายภาษีให้จบๆ หรือซื้อกองทุนลดหย่อนภาษีดี ? เลือกแบบไหนกัน ? Comment มาบอกเหตุผลกันหน่อย

สนใจวางแผนภาษี LINE

#วางแผนภาษี #วางแผนการเงิน #กองทุนThaiESG #ลดหย่อนภาษี #ภาษีบุคคลธรรมดา

TGW MDRT CLUB ❤️💙
18/08/2026

TGW MDRT CLUB ❤️💙

18/08/2026

ถ้าอยากเกษียณสบาย สิ่งนี้จำเป็นต้องมีใน ”พอร์ตเกษียณ“ ใครที่สุขภาพยังดี ต้องรีบทำ รักษาสิทธิ์คนสุขภาพดีไว้ก่อนเลย !!! ทักมาวางแผนกันได้ที่ ID LINE แพรวางแผนการเงิน

#วางแผนการเงิน #วางแผนเกษียณ #ประกันสุขภาพ

17/08/2026

อาชีพ “ที่ปรึกษาการเงิน” เริ่มง่าย แต่การจะอยู่ได้นานและยั่งยืน สำนักงานและเพื่อนร่วมทีมถือว่าสำคัญมาก ใครสนใจอาชีพนี้ สามารถทักมาสอบถามและร่วมทีมได้นะคะ

บ้านเขียว แพรวางแผนการเงิน ค่า ❤️❤️

#ที่ปรึกษาการเงิน #วางแผนการเงิน

05/08/2026

ถ้าจะซื้อประกันบำนาญเพื่อลดหย่อนภาษี อย่าทำแบบนี้เด็ดขาด ไม่งั้นโดนภาษีย้อนหลัง และเงินเพิ่มแน่นอน

สนใจวางแผนการเงิน วางแผนภาษี ทักบ้านเขียว แพรวางแผนการเงิน

#วางแผนภาษี #ภาษีบุคคลธรรมดา #ประกันบํานาญ #ลดหย่อนภาษี #แพรวางแผนการเงิน

ไม่แปลกใจ ทำไมถึงมี "ดราม่า" กับผลิตภัณฑ์ ที่เรียกว่า "ประกัน" !!วันนี้รับสายจากเพื่อนผู้ที่อยู่ระหว่างการ(พยายาม)เก็บเง...
04/08/2026

ไม่แปลกใจ ทำไมถึงมี "ดราม่า" กับผลิตภัณฑ์ ที่เรียกว่า "ประกัน" !!
วันนี้รับสายจากเพื่อนผู้ที่อยู่ระหว่างการ(พยายาม)เก็บเงิน ได้มีการไปที่ธนาคารแห่งหนึ่ง และได้ทำการขายหุ้นและกองทุนทั้งหมดที่ถือมาเพราะคิดว่าถือต่อไปไม่รอดแน่ เพราะไม่มีเวลามานั่งดู และอยากเริ่มเก็บเงินอย่างมีระบบ เหมือนการ set zero port
หลังจากได้ทำการปิดและขายกองออกทั้งหมด เจ้าหน้าที่ธนาคาร👩‍💻ก็เลยรีบแนะนำคุณเพื่อน👩ตามบทสนทนาตามนี้

👩‍💻พนักงาน : ลงทุนในพวกประกันสะสมทรัพย์หรือประกันบำนาญมั้ยคะ ยังไงก็ไม่ขาดทุน แถมลดหย่อนภาษีได้ด้วย ตอนนี้ฐานภาษีอยู่ที่เท่าไรคะ
👩คุณเพื่อน : 20-25% ค่ะ แต่ว่าประกันแสนแรกนี่เต็มแล้วนะคะ
👩‍💻พนักงาน : เนี่ย ซื้อไปปุ๊บก็ลดหย่อนภาษีได้ทันทีเลยนะคะ

เราก็นั่งฟังว่าอืม ที่เค้าพูดก็ถูก เพราะเพื่อนเราซื้อของตามอารมณ์ล้วนๆ ใครว่าดีก็ตามนั้น บทจะไม่เอาอะไรเลยก็ไม่เอาจริงๆ ดังนั้นตัวนี้ก็อาจเหมาะกับนาง และก็ปล่อยให้เพื่อนเล่าต่อ

👩‍💻พนักงาน : งั้นเนี่ยต้องตัวนี้เลยค่ะ ประกันบำนาญจ่ายปีละ 50,000 แค่ 10 ปี แล้วปีที่ 11 เอาเงินออกไปได้เลยค่ะ

พอถึงจุดนี้เราเลยถามย้ำเพื่อนอีกทีว่า ยังไงนะ? เค้าบอกว่าลงแค่ 10 ปี แล้วเอาเงินตามตารางในหน้ากรมธรรม์ไปเลย
พอมาถึงจุดนี้เราเลยบอกเพื่อนไปว่า ถ้าจะซื้อตัวนี้จริงๆ ให้ไปซื้อกับคนอื่น อย่าซื้อกับคนนี้ เพราะ

🙂‍↔️แบบประกันตัวนี้คือแบบประกันบำนาญ ถ้าซื้อแล้วจะให้ได้ประโยชน์สูงสุดคือ ต้องเป็นการรับบำนาญตามที่ได้ระบุไว้ในสัญญา คือรับเงินตั้งแต่อายุุ 60-85 (ตามที่ระบุในกรมธรรม์) ไม่ใช่ทำแค่ 10 ปีแล้วเวนคืนเลย เป็นการสร้างระบบบำนาญหลังเกษียณ

ซึ่งประกันบำนาญจะลดหย่อนภาษีได้
✅ไม่เกิน 15% ของเงินได้พึงประเมิน
✅ไม่เกิน 200,000 บาทต่อปี (กรณียังไม่มีประกัน 100,000 แรก ก็สามารถซื้อได้สูงสุด 300,000 บาท)

แต่เมื่อนำไปรวมกับ RMF,PVDF,กบข.,กอช. และกองทุนสงเคราะห์ครู แล้วต้องไม่เกิน 500,000 บาท
นอกจากนี้สิ่งที่ตัวแทนของธนาคารได้นำเสนอ ได้พูดถึงเรื่องของการลดหย่อนภาษีเป็นหลัก แต่ดันกลับบอกว่ามี option ให้เลือกเวนคืนในปีที่ 11 จุดนี้คือจุดอันตราย เพราะ จะทำให้โดนภาษีย้อนหลังในปีที่เราเอาค่าเบี้ยประกันตัวนี้ไปลดหย่อนภาษี

เพราะ เงื่อนไขในการจะนำประกันบำนาญมาลดหย่อนได้จะมีดังนี้คือ

1. กรมธรรม์ประกันชีวิตแบบบำนาญมีกำหนดเวลาตั้งแต่ 10 ปีขึ้นไป
2. ทำกับผู้รับประกันภัยในไทย
3. จ่ายผลประโยชน์เงินบำนาญเป็นรายงวดอย่างสม่ำเสมอโดยมีจำนวนงวดในการจ่ายที่แน่นอน หรือเงินบำนาญงวดแรกอาจกำหนดเป็นเงินก้อนก็ได้แต่ต้องไม่เกินร้อยละ 30 ของจำนวนเงินเอาประกันภัย
4. มีการกำหนดช่วงอายุของการจ่ายผลประโยชน์เงินบำนาญเมื่อผู้มีเงินได้มีอายุตั้งแต่ 55 ปีขึ้นไป ถึงอายุ 85 ปี หรือมากกว่านั้น และผู้มีเงินได้ต้องจ่ายเบี้ยประกันภัยครบถ้วนแล้วก่อนได้รับผลประโยชน์เงินบำนาญ

*(อ้างอิงประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 194 และฉบับที่ 462)
สุดท้ายเราเลยมานั่งคิดว่าประเด็นดราม่าที่ผ่านมา ปัญหาที่แท้จริง ไม่ได้อยู่ที่ "ตัวผลิตภัณฑ์" ที่เรียกว่า "ประกัน" แต่อยู่ที่ "วิธีการนำเสนอ" ต่างหาก

เพราะผลิตภัณฑ์ทางการเงินแต่ละตัวที่ออกมา ล้วนแต่มีข้อดี และข้อจำกัดที่ต่างกัน แต่การนำเสนอที่ไม่ถูกต้อง จะนำไปสู่ความเข้าใจผิดของลูกค้า

และสุดท้ายเมื่อลูกค้าเสียประโยชน์ ผลิตภัณฑ์ที่มีข้อดี กลับถูกเหมารวมว่าไม่ดีไปทุกอย่าง 😥
ดังนั้นฝากถึงใครก็ตามที่มีประกันบำนาญ หรือประกันรูปแบบอื่นๆในมือ โดยซื้อด้วยโจทย์ที่ว่า "เอาไว้ลดหย่อนภาษี" อย่าเวนคืนเด็ดขาด ถ้าไม่อยากโดนภาษีและค่าปรับย้อนหลัง

และก่อนซื้อผลิตภัณฑ์ทางการเงินอะไรก็ตาม ให้ย้อนกลับมาที่คำถามว่า เราซื้อไปเพื่ออะไร ? ตอบโจทย์เป้าหมายการเงินของเราจริงมั้ย ?

#ประกันบำนาญ #ประกันสะสมทรัพย์ #ลดหย่อนภาษี #วางแผนภาษี

01/08/2026

ภาษีกลางปี ภ.ง.ด.94 หลายคนยังไม่รู้ว่าต้องยื่น ใครต้องยื่นบ้าง คลิปนี้มีคำตอบ

ถ้าไม่อยากโดนค่าปรับ ยื่นแบบกระดาษ ภายใน 30 กันยายน ส่วนแบบออนไลน์ 8 ตุลาคม นี้ค่า

#ภาษีกลางปี #ภาษีบุคคลธรรมดา #วางแผนภาษี #ลดหย่อนภาษี #แพรวางแผนการเงิน

อย่าดูถูกสิ่งเล็กๆที่เรากำลังพยายามทำ 🖤 ความตั้งใจ ความอดทน และความพยายาม จะทำให้เราไปถึงเส้นชัยในซักวันอย่าเอาคำว่า “ไม...
31/07/2026

อย่าดูถูกสิ่งเล็กๆที่เรากำลังพยายามทำ 🖤

ความตั้งใจ ความอดทน และความพยายาม จะทำให้เราไปถึงเส้นชัยในซักวัน

อย่าเอาคำว่า “ไม่มี” เป็นสิ่งที่จะทำให้เรา “ไม่ทำ”

ฉันอ่านข่าวการจากไปของ “ฮลุน โซโล่” แล้วใจหายมาก

ทั้งที่ไม่เคยรู้จักน้องเป็นการส่วนตัว

สิ่งเดียวที่เชื่อมเราสองคนเข้าหากัน คือเราเคยเป็นนิสิตรัฐศาสตร์ จุฬาฯ เหมือนกัน
และต่างเคยใช้ชีวิตไกลบ้าน ออกไปเห็นโลกในที่ที่ไม่คุ้นเคยเหมือนกัน

แต่ยิ่งฉันอ่านเรื่องของฮลุนมากเท่าไร
ยิ่งรู้สึกว่า สิ่งที่ควรเขียนถึงที่สุด ไม่ใช่ว่าน้องจากไปอย่างไร

แต่คือ

ก่อนจากไป เด็กคนนี้พาตัวเองมาไกลแค่ไหน จากจุดเริ่มต้นที่แทบไม่มีอะไรเลย

เพราะคนเราเกิดมาไม่เท่ากันจริง ๆ ค่ะ

บางคนเกิดมาแล้วมีห้องของตัวเอง
บางคนมีโรงเรียนดี ๆ รออยู่
บางคนอยากเรียนต่างประเทศ พ่อแม่ก็ถามว่าจะเลือกประเทศไหนดี

บางคนอยากเห็นโลก ก็แค่เปิดเว็บไซต์จองตั๋วเครื่องบิน

แต่สำหรับเด็กบางคน

ก่อนจะมีสิทธิ์เลือกว่าจะไปประเทศไหน
เขาต้องหาทางก่อนว่า พรุ่งนี้จะเอาเงินที่ไหนมาใช้ชีวิต

ฮลุนเป็นเด็กแบบหลัง

น้องไม่ได้เกิดมาในครอบครัวที่มีเงินมากพอจะซื้อความฝันให้

ถ้าอยากเรียน ต้องพยายามเรียนให้เก่งพอที่จะได้ทุน

ถ้าอยากมีเงิน ต้องทำงาน

ถ้าอยากเดินทาง ต้องเก็บ

และถ้าอยากเห็นโลกกว้างกว่าที่ตัวเองเกิดมา
ก็ต้องสร้างทางออกจากโลกใบเดิมขึ้นมาด้วยตัวเอง

ฉันคิดว่านี่เป็นเรื่องที่คนมีต้นทุนชีวิตดีพอสมควรอย่างพวกเรา บางครั้งลืมไป

เราเห็นคนสำเร็จ แล้วชอบมองว่าเขา “เก่ง”

แต่เราไม่ค่อยถามว่า

เขาต้องเก่งแค่ไหน ถึงจะเดินมาถึงจุดเดียวกับคนที่เริ่มต้นนำหน้าเขาหลายกิโลเมตร

คำว่า “โอกาส” ฟังดูเป็นคำสวย ๆ

แต่ในชีวิตจริง โอกาสมีราคา

และสำหรับบางคน ราคาของมันแพงมาก

คนหนึ่งได้ภาษาอังกฤษจากโรงเรียนนานาชาติ
อีกคนต้องฝึกเองหลังเลิกงาน

คนหนึ่งได้เห็นโลกจากการเดินทางกับครอบครัวตั้งแต่เด็ก
อีกคนต้องทำงานหลายอย่าง เพื่อเก็บเงินซื้อตั๋วเครื่องบินใบแรก

คนหนึ่งมีเวลาค้นหาตัวเอง เพราะมีคนช่วยจ่ายค่าใช้ชีวิต

อีกคนต้องหาเงินเลี้ยงตัวเองไปพร้อมกับพยายามหาคำตอบว่า
ชีวิตนี้ตัวเองอยากเป็นอะไร

เราจึงไม่ควรวัดความสำเร็จของคนจากเส้นชัยเพียงอย่างเดียว

บางครั้งต้องหันกลับไปดูด้วยว่า

เขาออกวิ่งมาจากตรงไหน

ฮลุนเรียนเก่งจนสอบชิงทุนมาเรียนที่จุฬาฯ ได้

ระหว่างที่เด็กมหาวิทยาลัยหลายคนกำลังใช้ชีวิตวัยยี่สิบ
น้องจัดตารางเรียนให้เหลือวันว่าง เพื่อเอาวันว่างไปทำงาน

สอนพิเศษ แจกใบปลิว ขายของออนไลน์

หลังเรียนจบก็เคยทำงานโรงงาน ใช้ชีวิตอย่างประหยัด และเก็บเงินเพื่อสิ่งหนึ่งที่อยากทำมาก

เขาอยากเห็นโลก

ฉันชอบเรื่องนี้มาก

เพราะความฝันของน้องไม่ได้เริ่มต้นด้วยเงินก้อนใหญ่
ไม่ได้เริ่มต้นด้วยคอนเนกชัน
ไม่ได้เริ่มต้นด้วยคำว่า “เดี๋ยวที่บ้านช่วย”

มันเริ่มต้นจากประโยคธรรมดามากว่า

ถ้าอยากไป ก็ต้องหาเงินไปเอง

แล้วเขาก็ทำจริง ๆ

ทีละงาน
ทีละบาท
ทีละทริป
ทีละประเทศ

จนเด็กคนหนึ่งที่ครั้งหนึ่งอาจไม่มีเงินพอจะเดินทางอย่างที่ฝัน
ได้ออกไปเห็นโลกมากกว่า 50 ประเทศ

และในที่สุด การเดินทางที่เคยเป็นสิ่งที่เขาต้องทำงานหนักเพื่อซื้อ
กลับกลายเป็นอาชีพที่เลี้ยงชีวิตเขา

ฉันคิดว่าสิ่งที่น่าชื่นชมที่สุด ไม่ใช่ 50 ประเทศ

แต่คือระยะทางระหว่าง “ไม่มี” กับ “มี”

เพราะคนที่มีอยู่แล้วหนึ่งร้อย แล้วสร้างเป็นหนึ่งพัน นั้นเก่ง

แต่คนที่เริ่มจากศูนย์
บางครั้งแค่สร้าง “หนึ่ง” ขึ้นมาได้ ก็ใช้พลังมหาศาลแล้ว

และศูนย์ของชีวิตไม่ได้หมายถึงแค่ไม่มีเงิน

มันอาจหมายถึงไม่มีคนรู้จัก
ไม่มีคนแนะนำ
ไม่มีครอบครัวที่เคยเดินเส้นทางนี้มาก่อน
ไม่มีใครบอกว่าโลกข้างนอกทำงานอย่างไร

คนมีต้นทุน เวลาล้ม ยังมีเบาะรอง

แต่คนไม่มีต้นทุน บางครั้งการตัดสินใจผิดเพียงครั้งเดียว
หมายถึงเงินเก็บหลายเดือนหายไป

คนมีต้นทุนสามารถลองผิดลองถูกได้หลายครั้ง

แต่คนไม่มีต้นทุนต้องพยายาม ผิดให้น้อยที่สุด

เพราะแม้แต่ความผิดพลาด ก็เป็นสิ่งที่คนเรามีกำลังซื้อไม่เท่ากัน

นี่คือเหตุผลที่ฉันไม่ค่อยชอบประโยคว่า

“ถ้าเขาทำได้ ทุกคนก็ทำได้”

ไม่จริงค่ะ

ชีวิตไม่ได้ง่ายขนาดนั้น

เราไม่รู้ว่าคนแต่ละคนกำลังแบกอะไรอยู่
ไม่รู้ว่าเขามีภาระอะไร
ไม่รู้ว่าโอกาสที่เราเห็นอยู่ตรงหน้า เขามองเห็นมันหรือเปล่า

และไม่ควรเอาชีวิตของคนที่ต่อสู้จนสำเร็จ
ไปใช้ตัดสินคนที่ยังขึ้นมาไม่ถึง

เรื่องของฮลุนไม่ได้พิสูจน์ว่า
“ใครพยายามก็สำเร็จ”

มันพิสูจน์สิ่งที่อ่อนโยนและจริงกว่านั้นว่า

แม้ชีวิตจะให้เรามาน้อย เราก็ยังค่อย ๆ สร้างบางอย่างจากสิ่งที่มีได้

อาจช้า

อาจเหนื่อย

อาจต้องอ้อมกว่าคนอื่นมาก

และไม่มีใครรับประกันปลายทาง

แต่สิ่งที่เราสร้างขึ้นมาทีละนิด
วันหนึ่งอาจกลายเป็นชีวิตที่เด็กคนนั้นในอดีตไม่เคยคิดว่าตัวเองจะได้มี

ข่าวการจากไปของฮลุนเกิดขึ้นระหว่างการเดินทางในจอร์เจีย

สำหรับคนที่เดินทางต่างประเทศบ่อย ฉันรู้ดีว่าโลกสวยมาก
และในเวลาเดียวกัน โลกก็มีความไม่แน่นอนที่เราไม่มีวันควบคุมได้ทั้งหมด

เราวางแผนได้
ระมัดระวังได้
ศึกษาข้อมูลได้
ดูแลตัวเองได้ดีที่สุด

แต่ไม่มีนักเดินทางคนไหนต่อรองกับชีวิตได้ว่า
ถ้าทำทุกอย่างถูกต้องแล้ว เราจะปลอดภัยเสมอ

เพราะฉะนั้น ฉันไม่อยากให้วันที่ฮลุนจากไป
กลายเป็นวันที่นิยามชีวิตทั้งหมดของเขา

คนคนหนึ่งไม่ควรถูกจดจำจากวันสุดท้าย
มากกว่าวันนับหมื่นวันที่เขาพยายามสร้างชีวิตขึ้นมาก่อนหน้านั้น

และถ้ามีอะไรที่ฉันอยากเก็บกลับมาจากเรื่องของน้อง

อาจไม่ใช่คำว่า “จงกล้าตามความฝัน”

เพราะความฝันฟังดูสวยเกินไปสำหรับชีวิตจริง

ฉันอยากเก็บคำว่า

“อย่าดูถูกสิ่งเล็ก ๆ ที่เรากำลังทำเพื่อชีวิตตัวเอง”

เงินก้อนเล็กที่กำลังเก็บ

ภาษาที่กำลังฝึก

หนังสือที่กำลังอ่าน

งานพิเศษที่ไม่มีใครเห็น

ใบสมัครทุนที่ไม่รู้ว่าจะได้หรือเปล่า

คืนที่คนอื่นหลับ แต่เรายังทำงาน

ความพยายามเหล่านี้ดูเล็กมากในวันที่มันกำลังเกิดขึ้น

แต่ชีวิตคนเราไม่ได้เปลี่ยนเพราะการตัดสินใจครั้งใหญ่เสมอไป

หลายครั้งมันเปลี่ยนจากสิ่งเล็ก ๆ
ที่เรายอมทำซ้ำ ๆ นานพอ

จนวันหนึ่งเมื่อหันกลับไป

เราพบว่าตัวเองเดินออกมาจากจุดเริ่มต้นไกลมากแล้ว

ฉันไม่เคยรู้จักฮลุน

แต่ในฐานะรุ่นพี่รัฐศาสตร์ จุฬาฯ คนหนึ่ง
ฉันรู้สึกภูมิใจในรุ่นน้องคนนี้มากจริง ๆ

ไม่ใช่เพราะน้องเดินทางกี่ประเทศ

ไม่ใช่เพราะมีคนติดตามมากแค่ไหน

แต่เพราะชีวิตไม่ได้ยื่นทางง่าย ๆ ให้น้อง

น้องเลยค่อย ๆ สร้างทางของตัวเองขึ้นมา

และบางที นั่นอาจเป็นมรดกที่มีค่าที่สุดที่คนธรรมดาคนหนึ่งทิ้งไว้ให้คนที่ไม่เคยรู้จักเขาเลย

ทำให้เรากลับมามองชีวิตตัวเอง แล้วถามว่า

สิ่งที่เราไม่มีวันนี้
เรากำลังใช้มันเป็นเหตุผลให้หยุด

หรือกำลังค่อย ๆ สร้างมันขึ้นมาอยู่

เพราะเราเลือกไม่ได้ว่า
ตอนเกิด ชีวิตจะวางอะไรไว้ในมือเรา

บางคนได้มามาก
บางคนได้น้อย
และบางคนแทบไม่ได้อะไรเลย

แต่ฮลุนทำให้ฉันเห็นว่า

ศักดิ์ศรีของชีวิต ไม่ได้อยู่ที่เราได้รับไพ่อะไรมาตอนเริ่มเกม

มันอยู่ที่ว่า ด้วยไพ่ไม่กี่ใบในมือนั้น
เราเคยพยายามสร้างชีวิตของเราอย่างเต็มที่แค่ไหน

ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัว คุณย่า เพื่อน ๆ
และทุกคนที่รักฮลุนจากหัวใจจริง ๆ

และสำหรับรุ่นน้องที่ฉันไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก

ขอบคุณที่ใช้ชีวิตของน้อง
ทำให้คนที่ไม่เคยรู้จักน้องคนหนึ่ง ได้กลับมาคิดถึงคุณค่าของชีวิตตัวเองอีกครั้ง

บางคนได้รับโลกมาทั้งใบตั้งแต่เกิด

บางคนต้องเก็บเงินทีละบาท
เพื่อซื้อตั๋วออกไปเห็นมัน

ฮลุนเป็นคนแบบหลัง

และนั่นทำให้ทุกกิโลเมตรที่น้องเดินทางไป

มีความหมายมากกว่าระยะทาง

With love and respect,

พี่ออ นอ บอ
31.07.2026

ที่อยู่

Bangkok

เว็บไซต์

แจ้งเตือน

รับทราบข่าวสารและโปรโมชั่นของ แพรวางแผนการเงินผ่านทางอีเมล์ของคุณ เราจะเก็บข้อมูลของคุณเป็นความลับ คุณสามารถกดยกเลิกการติดตามได้ตลอดเวลา

ทางลัด

แชร์