13/03/2026
Świadczenie urlopowe 2026
Kwestie świadczenia urlopowego reguluje ustawa z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 288). Zgodnie z jej treścią, każdy pracodawca, który 1 stycznia zatrudnia mniej niż 50 pracowników, jest zwolniony z tworzenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (ZFŚS). Alternatywą dla funduszu powinno być wypłacane świadczenie urlopowe.
Świadczenie urlopowe przysługuje wyłącznie osobom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę. Dotyczy to każdego pracownika korzystającego w danym roku kalendarzowym z urlopu wypoczynkowego w wymiarze co najmniej 14 następujących po sobie dni kalendarzowych (nie roboczych). Do tego okresu wliczają się zatem także te dni, w których osoba zatrudniona nie wykonywała obowiązków zawodowych (np. niedziele). Co istotne, pracownik nie składa wniosku o przyznanie dodatku za urlop wypoczynkowy. Pracodawca, jeżeli zdecydował się wypłacać je zatrudnionym, sam dokonuje jego wypłaty.
W 2026 roku świadczenie urlopowe (odpowiadające odpisowi podstawowemu) pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy w normalnych warunkach wynosi 2943,23 zł. Jeżeli pracownik wykonuje prace w szczególnych warunkach lub prace o szczególnym charakterze, to świadczenie urlopowe przysługuje w wysokości 3924,30 zł. Z kolei w przypadku osób młodocianych wysokość świadczenia wynosi w pierwszym roku nauki – 392,43 zł, w drugim – 470,92 zł, a w trzecim – 549,40 zł.
Jeśli pracodawca zdecyduje się wypłacać w swoim zakładzie pracy świadczenie urlopowe, od momentu podjęcia przez pracodawcę tej decyzji zatrudnione osoby mają prawo występować z roszczeniem o wypłatę środków. Co jednak ważne, ulega ono przedawnieniu wraz z upływem 3 lat od dnia, w którym stało się wymagalne. W związku z tym, że świadczenie urlopowe stanowi roszczenie ze stosunku pracy i staje się wymagalne w ostatnim dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia urlopu wypoczynkowego, bieg terminu przedawnienia liczony jest właśnie od tego dnia.
Zakłady pracy, które zatrudniają mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na pełen etat mogą zrezygnować zarówno z tworzenia ZFŚS, jak i wypłacania świadczenia urlopowego. Jednak muszą o tym powiadomić swoich pracowników najpóźniej do końca stycznia danego roku.Podjęcie decyzji o niewypłacaniu świadczenia urlopowego wymaga przekazania tej informacji pracownikom.
Pracodawca, który nie ma obowiązku tworzenia regulaminu i nie jest objęty układem zbiorowym pracy decyzję o rezygnacji z wypłaty świadczenia zawiera w innym akcie wewnątrzzakładowym, np. w zarządzeniu wewnętrznym. Informację dotyczącą rezygnacji z wypłaty świadczenia urlopowego podaje do wiadomości pracowników w sposób przyjęty w danym zakładzie pracy np. e-mailem, odpowiednim pismem itd. Rezygnacja z wypłaty świadczenia urlopowego powinna być podana do wiadomości pracowników najpóźniej dnia 31 stycznia danego roku.
Pracodawca nie może zrezygnować z wypłaty świadczenia urlopowego w ciągu roku kalendarzowego. Podjęta na początku roku decyzja obowiązuje do końca roku kalendarzowego.
Świadczenie urlopowe jest zwolnione ze składek ZUS – o ile jego wysokość nie przekracza rocznie kwoty odpisu podstawowego określonego w ustawie o ZFŚS. Co więcej, stanowi ono również koszt uzyskania przychodu. Trzeba jednak mieć na uwadze, że świadczenie to jest opodatkowane. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do przychodów ze stosunku pracy należą wszelkiego typu wypłaty pieniężne. Od świadczenia urlopowego wypłaconego osobie zatrudnionej należy zatem pobrać zaliczkę na PIT.
