24/10/2025
Limitowanie kosztów leasingowanej osobówki w 2026 r. - interpretacja indywidualna
| 24.10.2025
Jeżeli samochód osobowy wzięty w leasing pod koniec 2025 r. będzie w 2026 r. nadal używany w spółce na podstawie umowy leasingu operacyjnego - co oznacza, że w takim przypadku nie będzie on ujmowany w ewidencji środków trwałych - wówczas od 1 stycznia 2026 r. będą miały do niego zastosowanie nowe limity kosztów podatkowych.
O CO PYTAŁ PODATNIK?
Spółka występująca z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w listopadzie 2025 r. zamierza zawrzeć umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego o wartości przekraczającej 150.000 zł. Samochód ten będzie wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej.
Umowa leasingu zostanie zawarta na czas określony i będzie spełniać warunki wskazane w art. 17b ust. 1 ustawy o pdop, a sam leasingowany pojazd będzie się mieścił w definicji samochodu osobowego w rozumieniu art. 4a pkt 9a ustawy o pdop.
W związku z zawarciem opisanej umowy spółka będzie opłacała comiesięczne raty leasingowe.
Ze względu na ustawowy obowiązek limitowania tych kosztów, począwszy od listopada 2025 r. spółka będzie rozliczała opłaty leasingowe w kosztach uzyskania przychodów z uwzględnieniem limitu 150.000 zł, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy o pdop.
W przypadku samochodu, jaki spółka pozyska do użytkowania w oparciu o umowę leasingu operacyjnego, emisja CO2 silnika spalinowego samochodu osobowego, określona na podstawie danych zawartych w Centralnej Ewidencji Pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy - Prawo o ruchu drogowym, będzie wyższa niż 50 g/km.
W zaprezentowanej sytuacji spółka miała wątpliwości, czy opłaty leasingowe ponoszone w 2026 r. i w kolejnych latach podatkowych powinny być rozliczane w kosztach uzyskania przychodów zgodnie z przepisami obowiązującymi w momencie zawarcia umowy leasingu,
tj. na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy o pdop w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2025 r.,
czy też od dnia 1 stycznia 2026 r.
należy stosować nowe limity kosztów uzyskania przychodów wynikające z ustawy o zmianie ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2269, dalej ustawy nowelizującej).
O rozstrzygnięcie tej kwestii wystąpiła do Dyrektora KIS.
ZDANIEM DYREKTORA KIS:
Dyrektor KIS w wydanej interpretacji przypomniał, że z art. 16 ust. 1 pkt 49a ustawy o pdop w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r. wynika, iż nie uważa się za koszty podatkowe dotyczących samochodu osobowego m.in. opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1z, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150.000 zł pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
Jednak z mocy przepisów ustawy nowelizującej z dniem 1 stycznia 2026 r. mają wejść w życie przepisy zmieniające m.in. art. 16 ust. 1 pkt 4 i pkt 49a ustawy o pdop. Przewidują one nowe limity, w tym limit 100.000 zł dla samochodów spalinowych o emisji CO2 równej lub wyższej niż 50 g/km.
Z przepisu przejściowego, którym jest art. 30 ustawy nowelizującej, wynika co prawda, że do pojazdów wprowadzonych do ewidencji środków trwałych podatnika przed dniem wejścia w życie znowelizowanych przepisów stosuje się te przepisy w brzmieniu dotychczasowym, ponieważ jednak samochód leasingowany nie jest wprowadzany do takiej ewidencji, to przepis ten go nie dotyczy. A skoro nie ma odrębnego uregulowania przejściowego dla takich właśnie samochodów, to od 1 stycznia 2026 r. mają do nich zastosowanie przepisy w brzmieniu znowelizowanym niezależnie od daty zawarcia umowy (tj. czy nastąpiło to przed czy po wejściu w życie nowych przepisów). Tym samym opłaty wynikające z umowy leasingu operacyjnego samochodu osobowego, którą spółka zamierza zawrzeć, od 1 stycznia 2026 r. będą stanowiły koszty podatkowe w ramach limitu 100.000 zł.
(interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 15 października 2025 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.474.2025.1.MF)
Komentarz
W swoim rozstrzygnięciu Dyrektor KIS podkreślił, że uchwalając ustawę nowelizującą, ustawodawca przewidział wyjątkowo długie vacatio legis (4 lata). Takie rozwiązanie miało stanowić zachętę dla przedsiębiorców do sukcesywnej wymiany flot pojazdów spalinowych na pojazdy niskoemisyjne. Jednocześnie w jego opinii dało im czas na dostosowanie procesu przechodzenia na transport niskoemisyjny do swoich strategii prowadzenia działalności gospodarczej.
Dyrektor KIS stwierdził również, że pogorszenie sytuacji podatkowej pewnej grupy podatników zastosowano w tym przypadku jako bodziec do podejmowania przez przedsiębiorców decyzji, które służyłyby realizacji społecznie ważnego celu, jakim jest ochrona środowiska. Uznano przy tym okres czteroletni za wystarczający do tego, aby podatnicy przystosowali sposób prowadzenia swoich spraw do zmieniających się w tej perspektywie warunków podatkowych
