29/03/2026
Title: “Mission: Midnight Chichirya”
Alas-dose ng gabi. Tahimik ang bahay. Lahat tulog… except ako.
Dahan-dahan akong gumapang palabas ng kwarto, parang ninja na naka-tsinelas. Target ko: ang nakatagong stash ng chichirya sa kusina—yung “pang bisita” kuno pero ako rin ang bibisita.
Inner thoughts:
“Relax lang… walang CCTV… si Mama tulog… si Papa naghihilik na parang sirena ng barangay… SAFE.”
Binuksan ko ang cabinet—creeeeak.
Nag-freeze ako.
Slow motion.
Tumulo ang pawis ko parang may sariling gravity.
“Shhh… behave ka cabinet,” bulong ko, habang kinakausap ang kahoy na parang may feelings.
At ayun na nga—nakita ko ang jackpot: tatlong pack ng chips, dalawang chocolate, at isang malaking tub ng ice cream.
“Tonight… magpapakasaya ako,” sabi ko, with dramatic background music sa utak ko.
Bigla akong nag-open ng chips—
CRUNCHHHHHHH!!!
Parang sumabog na paputok sa katahimikan.
Freeze ulit.
Slow motion ulit.
Narinig ko ang paghilik ni Papa… huminto.
OH NO.
Nag-panic ako. Tinago ko agad ang chips sa likod ko, pero nadulas ako sa sarili kong tsinelas.
SLIP!
BOGSH!
Sumemplang ako sa sahig, hawak ang ice cream na parang trophy.
At doon… bumukas ang ilaw.
FLASH.
Nakatayo si Mama sa pinto. Naka-cross arms. Naka-evil boss aura.
“Anong ginagawa mo?” sabi niya, malamig pa sa ice cream na hawak ko.
Inner thoughts:
“Lord… kung may fast forward button lang ang buhay…”
“Umm… Ma… nagche-check lang po ako kung… safe pa ang pagkain… quality control po…” nanginginig kong sagot.
Tahimik.
Dead silence.
Naririnig ko na ang kaluluwa ko na nagpa-pack up.
Tapos… si Papa sumulpot mula sa likod, bagong gising, buhok parang tinamaan ng bagyo.
“Ano ‘to? Midnight buffet?!” sigaw niya.
Sa gulat ko, nahulog ang ice cream—
PLAK!
Sumabog sa sahig.
At parang eksena sa pelikula, dahan-dahang tumulo ang ice cream… habang nakatitig si Mama sa akin na parang judge sa final verdict.
“Congratulations,” sabi niya. “Ikaw ang maglilinis… at walang chichirya for one week.”
Inner thoughts:
“Isang linggo?! Mas masakit pa ‘to sa breakup!”
Habang naglilinis ako ng malagkit na sahig, sabi ko sa sarili ko:
Lesson learned:
“Ang sikreto… hindi tinatago—lalo na kung maingay kang kumain at madulas ang tsinelas.”
