19/08/2026
Mijn klant kon een woning kopen die €300.000 duurder was. Toch besloot hij het niet te doen.
Twee jaar geleden maakten we samen een financieel plan. Het inkomen was goed, maar de hypotheek was fors en er was weinig vrij beschikbaar vermogen. We begonnen daarom met een noodbuffer, die binnen drie maanden was opgebouwd. Hierdoor kon een eerder geadviseerde werkloosheidsverzekering vervallen. We brachten de uitgaven terug, verlaagden de hypotheekrente met een nieuw energielabel en begonnen maandelijks vermogen op te bouwen via beleggingen en pensioenrekeningen.
Twee jaar later stonden ze er aanzienlijk sterker voor. De hypotheek was lager, de woning meer waard en de noodbuffer stond nog steeds overeind. Er was inmiddels ongeveer €100.000 aan vrij vermogen opgebouwd en €40.000 in de pensioenrekeningen. Ze waren stap voor stap bezig om financieel onafhankelijker te worden.
Toen kwam er een nieuwe woning op hun pad die €300.000 duurder was dan hun huidige huis.
Door het gestegen inkomen konden ze de hogere hypotheek krijgen. Maar kunnen betalen is iets anders dan verstandig vinden. Uit de scenarioanalyse bleek dat de maandelijkse inleg voor pensioen en beleggingen fors omlaag moest. Ook wanneer ze €50.000 eigen geld zouden inbrengen, werd het totaalplaatje niet direct beter. Daarnaast moesten verzekeringen worden verhoogd, omdat hun financiële risico groter werd.
Ze dachten er drie maanden over na en besloten uiteindelijk te blijven. Niet omdat de woning onmogelijk was, maar omdat ze bewust kozen voor de gevolgen van hun huidige route: meer ruimte, meer vermogen en steeds minder afhankelijkheid.
Daar gaat dit verhaal voor mij over. Niet over goed of fout, maar over keuzes maken vanuit inzicht.
Heb jij jouw laatste woning vooral gekocht vanuit inzicht of vanuit gevoel?